کمی پس از درگذشت حضرت بهاءالله، حضرت عبدالبهاء پیامی به این مضمون فرستادند:

«شمس حقيقت نيّر اعظم از افق امکان غروب و از مشرق لا مکان طلوع فرمود و باين ندای الهی خطاب به احبای ثابت راسخ خود در کتاب اقدس نطق ميفرمايد که ’ ای اهل زمین، هنگامی که خورشید جمال من غروب کرد و آسمان هیکل من پنهان گشت، مضطرب نشوید، به یاریِ امرم و اعلاء کلمه ام بین عالمیان برخیزید.‘» ^(٣٢)

عکس ٢ از ٦: قصر بهجی در شب.