در سال ١٢٦٩هجری شمسی (١٨٩٠میلادی)، پروفسور ادوارد گرانویل براون، از دانشگاه کمبریج، طی چهار مصاحبۀ پی در پی با حضرت بهاءالله ملاقات کرد. پروفسور براون دربارۀ اولین دیدارش می نویسد: «جمالی را که مشاهده نمودم هرگز فراموش ننمايم هر چند که از عهدۀ توصيف بر نيايم. آن چشمان نافذ گوئی تا اعماق روح و ضمير را ميخواند و قدرت و عظمت بر جبين مبينش نمودار ... مپرس در حضور چه کسی ايستاده‌ام، چه سر تعظيم بآستان کسی فرود آورده‌ام که محلّ پرستش و محبّتی است که پادشاهان حسرت ميبرند و سلاطين غبطه ميخورند.»

در آن ملاقات حضرت بهاءالله فرمودند:

«آيا اگر تمام اقوام و ملل در ظلّ يک ديانت درآيند و جميع مردمان مانند برادر شوند روابط محبّت و يگانگی ميان ابناء بشر استحکام يابد و اختلافات مذهبی از ميان برود و تباين نژادی محو و زائل شود چه عيب و ضرری دارد ... بلی البتّه چنين خواهد شد . اين جنگهای بی‌ثمر و منازعات خانمانسوز منتهی شود و صلح اکبر تحقّق يابد... فخر از آنِ آن کس نیست که وطن را دوست دارد بلکه از آن ِ کسی است که عالم را دوست دارد.» (مضمون) ^(٢٩)

عکس ۱۰ از ۱۰: اتاق حضرت بهاءالله در قصر بهجی.